Teşekkürler İspanya...
Müstekbirlere haddini bildirdin ya ...
Ekranlara kilitlenmiş mazlum yanlısı dünyanın gönlüne su serptin be İspanya...
O attığın gol, zalimin suratına çakılan bir tokattı.
Topu filelere gönderen ayak dokunuşun alçakları dünyadan defetmenin tekmesiydi. Defolun şu güzelim dünyadan demenin ayaklı ifadesiydi...
Sevindirdin ya bizi; daha ne diyeyim...
Savaş her alanda verilir. Yeter ki bu mücadele haktan yana verilsin. Güç, hak üzere olanın elinde olsun isteriz. Bilimden kültüre, ilimden sanata, ticaretten savunma sanayine...Her alanda mücadele etme zarureti vardır biz insanlar için. Kimi bunu kötü emeller için kullanır kimi de tüm güzellikler için.
Finalini izlediğimiz bu iki ülkenin futbol maçı klasik futbolun çok ötesindeydi. Adeta iyi ile kötünün yeşil sahalara inen bir kavgasıydı. Ekrana kilitlenen eli tespihli hacı emmilerin kıpırdayan dudakları iyi niyetlilerin onur mücadelesi haline gelen oyunları için dua seansındaydı...
Siyonist vesayetli dünyanın tüm zalimleri İsrail gazelleri yakarken sen İspanya olarak Gazze'de mazlumdan yana karanlıkları yırtan ışık oldun.
Sen 19 Temmuz'da sahada top koştururken aslında kovaladığın zalimin topa dönmüş kör vijdanıydı...
Öyle görünüyor ki sekiz asır süren İspanya'nın (Endülüs) adil hakimiyetinin sona ermesiyle dünyayı cehenneme çeviren batının zulmü İspanya'nın bu hakkaniyetli duruşuyla yerle yeksan olacaktır.
Hatırlanacağı üzere İslam, 711 yılındaki Emevi fetihleriyle İber Yarımadası'na ulaşmış ve bu bölgeye "Endülüs" adı verilmiştir. Yaklaşık 8 yüzyıl süren bu dönem, Kurtuba (Cordoba) ve Gırnata (Granada) gibi merkezlerde büyük bir medeniyet kurmuştur. 1492 yılında Katolik Kralların Gırnata'yı almasıyla Müslümanların siyasi hakimiyeti sona ermiştir. Ancak günümüzde İspanya'da bu döneme ait Elhamra Sarayı ve Kurtuba Ulu Camii gibi dünyaca ünlü mimari miraslar yer almaktadır. İspanya'nın bugün zalim İsrail'e başkaldırışının temelinde İslam'ın asırlarca hüküm süren adaletinin izlerini bulmak zor değildir...
Dünya kupası maçları başladığında her Türk vatandaşı gibi ben de milli takımımızın başarılı maçlar çıkararak final oynamasını hatta kupayı kapıp dönmesini gönülden istemiş hatta içten nice dualar etmiştim. Hiçbir gol atmadan turnuvaya veda edişi her Türk vadandaşı gibi beni üzdüyse de bir iki futbolcunun beni temsil etmeyen saç modeliyle sahnede top koşuşturması bir o kadar nefretimi celbetti. Türk futbolcusunu izleyenin gözünde ecdadımı temsil eden bir Osmanlı yoktu; meydanda adeta bir Bizans neferi duruyordu. Halbuki bu tür maçlarda her millet oyuncusu ve izleyeniyle kendi kültürünü yansıtmalıydı. Maalesef biz bir iki oyuncumuzla bu konuda sınıfta kaldık. Norveç'in izleyicisi Viking mihferiyle tarihine sahip çıkıyordu; İngiliz seyircisi şövalye peleriniyle kendini gösteriyordu.
Bu süreçte milli takımımız yarışmadan erkenden çekilince İslami kimliğimden ötürü Senegal, Fas ve Mısır milli takımlarının kazanması yönünde bir beklentiye girdim. Her başarılarında adeta sevincimden havalara uçtum. Çünkü mesele, mensubu olduğumuz medeniyetin kimliği meselesiydi...
Nazarımda İspanya takımı ise evrensel insani kimliği temsil ediyordu. Mazlumun yanında yer alan her insanın takımıydı aslında İspanya takımı...Devlet olarak İspanya tüm baskılara rağmen Gazze'ye sahip çıkarak Siyonistleri yerin dibine batırıyor ve onları tüm alçaklıklarıyla dünyaya ifşa ediyordu. Sumud Filosu'na ev sahipliği yapıyordu. İşte böyle haktan yana bir devletin takımıydı dün Arjanti'ni yenen takım...
Arjantin ise insanlığın yüzkaralığına oynayan bir devletti dünyanın gözünde. Hangi din ve milliyetten olursa olsun tüm insanlık Gazz'ye sahip çıkarken Arjantin zalim Siyonist'ten yana tavır aldı. Bu yüzden zalimlerin favori takımı Arjantin milli takımı iken, dünyanın bozulmamış seciyeli insanların favori takımı ise İspanya milli takımıydı.
Küfür yaşar da zulmün yaşaması asla mümkün değildir. Zalimden yana olanlar ancak zalimlerdir. İspanya-Arjantin milli takımlarının maçına bu zaviyeden bakamayan çok şey kaybeder. Yoksa bir yığın kimsenin İslami ve yüksek insani hasletlerine rağmen Messi'nin futbol dehalığına kapılarak meseleyi sadece futbol açısından ele alarak Arjantin'i desteklemeleri içten bile değildir.
Halbuki bu sıradan bir karşılaşma değildi... Batının nazarında bu karşılaşmanın ne manaya geldiği gayet belliydi. Gazze'ye sahip çıkan ülkenin futbol takımı bu maçı almamalıydı. İspanya'nın tüm maçlarında bunu hissetsek de finalde bu durum gayet açık ve netti. Göz göre göre ilk golün kabul edilmeyişinin de iptal edilen diğer golun de sebebi İspanya'nın devlet olarak neden Filistin'den yana olduğuydu..
Mustafa Salim
20 Temmuz 2026 Sivas